من و تنهایی (مدل زهره!)

زنده باد تو . زنده باد تویی که دلت مثل بچه هاست . زنده باد تو که با بارون گریه میکنی و با آفتاب میخندی و با پروانه ها پر میکشی . زنده باد تو که دلت زود زود برای خوبیها تنگ میشه . زنده باد تو که غم هیچ کس رو نمیتونی ببینی . زنده باد تو که دلت با دیدن شادی دیگران غنج میزنه . زنده باد تو که دلت به رنگ دریاست . زنده باد تو که عاشق عشقی . زنده باد تو که لحظه هات عطر یاس گرفته . زنده باد تو که با یه سلام ساده کلی محبت رو به خونه دلت مهمون میکنی . زنده باد تو که صاف و زلالی . زنده باد تو که دلت رو دادی به خدا و مهر خلق خدا رو هم به دلت راه میدی . زنده باد تو که همه فصلهای سال رو دوست داری . زنده باد تو که بغضت هم حال و هوای زندگی داره . زنده باد تو که خنده ت مثل شکوفا شدن گلهای وحشی صحراست . به همون باشکوهی و زیبایی . زنده باد تو که داری میری و نمیدونی صاف داری میری بهشت خدا . زنده باد تو که ساده و صمیمی و بی ریایی . زنده باد تو که شعر و موسیقی و گل و پرنده و بچه ها رو دوست داری . زنده باد تویی که دلت به نازکی برگ گل شقایقه . زنده باد تو که بعضی وقتها دوست داری فریاد بزنی آی بنده های خوب خدا همه تون رو دوست دارم تا خود خدا . زنده باد تو که برای همه آرامش و شادی میخوای . زنده باد تو که .............. تو که .......... چیه ؟!! این ور اون ور رو نگاه نکن . آره دیگه با توام . با خود تو .  زنده باد تو . زنده باد خود خود تو .